تابلو اعلانات
تـوجــه
صفحه 2 از 4 نخستنخست 1234 آخرینآخرین
نمایش نتایج: از 11 به 20 از 40
  1. #1
    مدیر انجمن THOR آواتار ها آپلود عکس
    آفلاین
    وضعیت:

    تاریخ عضویت
    دی ۱۳۴۸
    نوشته ها
    651
    شماره عضویت
    439
    میانگین پست در روز
    0.04
    تشکر ها
    36
    از این کاربر 153 بار در 147 ارسال تشکر شده است.

    معرفی اساطیر و مذاهب چین

    درود.

    در این تاپیک به معرفی اساطیر و مذاهب چین می پردازیم. تاپیک فقط جنبه ی معرفی داره و بحث متفرقه توش ممنوعه.
    اگه از منبعی برای معرفی استفاده کردین حتمآ ذکرش کنید.

    با تشکر

  2. کاربر مقابل از THOR عزیز به خاطر این پست مفید تشکر کرده است:

    black (۲ام اردیبهشت ۱۳۹۵)

  3. #11
    مدیر انجمن THOR آواتار ها آپلود عکس
    آفلاین
    وضعیت:

    تاریخ عضویت
    دی ۱۳۴۸
    نوشته ها
    651
    شماره عضویت
    439
    میانگین پست در روز
    0.04
    تشکر ها
    36
    از این کاربر 153 بار در 147 ارسال تشکر شده است.
    تیان

    از ویکی*پدیا، دانشنامهٔ آزاد




    تیان (天) یکی از قدیمی*ترین اصطلاحات چینی برای «بهشت» و مفهومی کلیدی در اساطیر چین، فلسفه چینی و ادیان سنتی چینی است. در طول حکمرانی دودمان شانگ (سده*های ۱۱ تا ۱۷ پیش از دوران مشترک) چینی*ها، شانگدی یا دی را می*پرستیدند. در طول حکومت دودمان ژو، تیان در این معنی، استفاده شد. پرستش بهشت، پیش از سده ۲۰ میلادی، دین رسمی چین بود که در حقیقت پرستش تیان است.

  4. #12
    مدیر انجمن THOR آواتار ها آپلود عکس
    آفلاین
    وضعیت:

    تاریخ عضویت
    دی ۱۳۴۸
    نوشته ها
    651
    شماره عضویت
    439
    میانگین پست در روز
    0.04
    تشکر ها
    36
    از این کاربر 153 بار در 147 ارسال تشکر شده است.
    جوان سیون

    از ویکی*پدیا، دانشنامهٔ آزاد





    امپراطور جوان سیون، یک نقاشی دیواری مربوط به دوران دودمان هان.




    جوان سیون یا جوان سون یا جوان سو یا گوان سو (به چینی ساده شده: 顼 颛؛ به چینی سنتی: 顼 颛؛ به پین یین: Zhuānxū)، که همچنین گاهی با عنوان گائویانگ (高 阳) نیز، شناخته می*شود، نام یک پادشاه افسانه*ای در چین باستان می*باشد.
    جوان سیون که نوه امپراتور زرد به شمار می*آمد، مهاجرت قبیله شی را به سمت شرق و به جایی که امروزه شاندونگ نامیده می*شود، هدایت و رهبری کرد. در این مکان، اعضای قبیلهٔ مهاجرت کننده با قبیله دونگیی Dongyi متحد شدند، که این امر ضمن پدید آوردن قبیله*ای بزرگ به تقویت نفوذ قبیله*ای آنان منجر گردید. جوان سیون در سن ۲۰ سالگی، مستقلاً به فرمانروایی رسید و برای مدت ۷۸ سال، یعنی تا زمان مرگش، حکومت نمود.
    وی در ایجاد یک تقویم یکسان، اجرای بررسی*های اخترشناسانه و طالع بینی، انجام اصلاحات دینی در مخالفت با جادوگری یا شمنیسم دارای نقش و سهم عمده*ای بود، و در مخالفت با شیوهٔ ماتریارکال یا مادرسالاری که از قبل إعمال می*شد، به تایید سیستم پاتریارکال یا مردسالاری (پدرسالاری) پرداخت. وی همچنین، ازدواج با خویشاوندان نزدیک را منع نمود. بسیاری از افراد، جوان سیون را یکی از پنج امپراتور معروف در تاریخ اساطیری چین دانسته*اند.
    جوان سیو، توسط پسر پسر عموی خودش، که کو Ku نام داشت، موفقیت*هایی کسب کرد. در کتاب شیجی، وی یکی از پسران خویش را بدین علت که آدم کودن و نفهمی بوده، مورد انتقاد قرار داده*است. امّا از آنجا که تنها از دو پسر وی نام برده شده*است، آن پسر ممکن است یا گان باشد که پدر یوی بزرگمحسوب می*شود و یا احتمالاً می*تواند کیونگ چان باشد که جد شون است. یاو نیز از گان بدین خاطر که فردی بی لیاقت و ویرانگر و خانمان برانداز بود، انتقاد کرده*است. در کتاب شیجی نیز، به کیونگ چان برچسب روستایی ناچیز زده شده و از وی بعنوان یک آدم عادی و عامی نام برده شده*است، هرچند که در این کتاب اشاره*ای به این نکته که وی چگونه از مقام و مزتبهٔ والای خود سقوط کرده، نمی*شود. او همچنین دارای ۸ پسر بوده که گرچه نامشان ذکر نشده*است، امّا همهٔ آنها، بعدها با شهرتی نیک برای شون کار می*کرده*اند.

  5. #13
    مدیر انجمن THOR آواتار ها آپلود عکس
    آفلاین
    وضعیت:

    تاریخ عضویت
    دی ۱۳۴۸
    نوشته ها
    651
    شماره عضویت
    439
    میانگین پست در روز
    0.04
    تشکر ها
    36
    از این کاربر 153 بار در 147 ارسال تشکر شده است.
    جیه

    از ویکی*پدیا، دانشنامهٔ آزاد





    پادشاه جیه در حالیکه نیزه در دست دارد به نمایندگی از ظلم و ستم، و در حالیکه بر روی دو زن نشسته*است به نشانه سوءاستفاده از قدرت، شکل*های برجسته مربوط به خانواده وو، چیادیانگ، استان شاندونگ، 150 میلادی




    جیه یا چیه (زبان چینی:桀، پین یین:Jié، وید-جایلز:Chieh) واپسین فرمانروای دودمان شیا در چین بود. او از برای سرنگونیش سرزنش می*شود. او با مردمانش بدرفتاری می*کرد و از او به نام فرمانروایی ستمگر یاد شده*است. آنچنانکه دودمان چین درآینده نگاشتند در واپسین سال پادشاهیش در بامدادان تابستان برف می*زد و در میان ماه ژوئیه یخبندان شده بود. رگبار باران ساختمانها را ویران نموده و سرما و گرما جای هم را گرفته بودند و محصولات از میان رفت. پاره*ای دانشمندان این رخداد را همبسته با زمستان آتشفشانی -که سرچشمه گرفته از فوران مینوسی ترا در ۱۶۲۸ (پیش از میلاد) بود- می*دانند.
    نزدیک به سال ۱۶۰۰ (پیش از میلاد) تانگ توانست چیه را شکست دهد و دودمان شیا را براندازد و دودمان شانگ را بر سر کار آورد.
    یک تاریخنویس به نام سیما چیان مردمان شیونگنو را از تبار چون وئی(淳維 Ch'un Wei) پسر جیه می*انگارد. این نگره تاکنون نه رد شده*است و نه پذیرفته.
    در کتابی کهن به نام لیه*نوچوان نوشته شده*است که معشوقه جیه به نام موشی(末喜; Mo Hsi) با نیروی جنسی خود شوهرش را تباه کرده*است. او زنی زیبا بوده ولی ناپاکدامن. او شیفته نوشیدن نوشیدنیهای الکلی، موسیقی، و همچنین تردستان و دختران آوازه*خوان بوده*است. گویا یک روز از جیه خواسته تا استخری را از باده پرکنند، و آنگاه دستور دهد سه هزار مرد باده را بنوشند تا استخر خشک شود، تنها برای اینکه موشی به آنها بخندد.

  6. #14
    مدیر انجمن THOR آواتار ها آپلود عکس
    آفلاین
    وضعیت:

    تاریخ عضویت
    دی ۱۳۴۸
    نوشته ها
    651
    شماره عضویت
    439
    میانگین پست در روز
    0.04
    تشکر ها
    36
    از این کاربر 153 بار در 147 ارسال تشکر شده است.
    چانگ ای

    از ویکی*پدیا، دانشنامهٔ آزاد




    چانگ ای
    چانگ ای یا چانگ-او (به چینی: 嫦娥) در اساطیر چین ایزدبانوی ماه، دختر ایزد آب*ها و همسر تیرانداز آسمانی یی است. در زبان چینی، «چانگ» به معنی زن نامیرا و «ای» به معنی شریک است.
    در یکی از داستان*ها، «یی» ایزد نجومی، در ازای دو اکسیر حیات برای استفاده خود و همسرش، قبول کرد کاخی تابستانی برای شی وانگ مو بسازد. چانگ ای به زمین تبعید شد، آنگاه هر دو اکسیر حیات را به او بخشیدند، آن هم به مقداری که برای دو تن بسنده بود، اما باعث شد که اگر آن*ها آن را بنوشند، فقط یک تن به آسمان*ها خواهد رفت. زمانی که یی از خانه دور بود، چانگ ای از فرط خستگی همهٔ آن را سر کشید و فوراً به ماه صعود کرد. ناگهان یی بازگشت و دید همسرش به ماه صعود کرده است. او سعی کرد چانگ ای را بگیرد، اما دیگر از دسترس خارج شده بود.هرچند جاودانگی چانگ ای تضمین شده بود، اما در نهایت به وزغی تبدیل شد همراه یک خرگوش صحرایی که در هاون می*کوبید و پیرمردی که درخت دارچین را تکه*تکه می*کرد. تصاویری که بی*شک ملهم از الگوهای دهانهٔ آتشفشان بر سطح ماه است و بی*شباهت به «انسان در ماه» غربی*ها نیست.
    در روایت دیگری، پس از اینکه «یی» نه تن از ایزدان خورشید را از درخت فو سانگ فرو افکند و تمام مردم روی زمین نجات پیدا کردند، او بیشتر و بیشتر به شهرت رسید و افراد بیشتری خواستار شاگردی او شدند. یی بسیاری از آن*ها را به شاگردی پذیرفت. اما همه شاگردان یی دارای شخصیتی خوب نبودند. فنگ منگ، یکی از شاگردانش، قصد تصاحب اکسیر حیات او را داشت. در یکی از روزها، یی همراه با شاگردانش به شکار رفت، اما فنگ منگ وانمود کرد بیمار شده و در خانه ماند. وقتی مطمئن شد یی به اندازه کافی از خانه*اش دور شده*است، به خانه او رفت و چانگ ای را مجبور کرد اکسیر حیات را به او بخشد. چانگ ای که می*دانست از پس فنگ منگ بر نخواهد آمد، بلافاصله تمام آن را نوشید. اکسیر او را جاودانه ساخت و هر لحظه به بالا و بالاتر پرواز نمود تا اینکه در ماه توقف کرد. از این رو مردم اغلب برای سلامتی و رسیدن به ثروت، چانگ ای را دعا می*کردند. چانگ ای را معمولاً در طی جشنواره نیمه فصل پاییز (شب ماه کامل در هشتمین ماه قمری چینی) پرستش می*کردند و مقدار زیادی مواد غذایی به او پیشکش می*نمودند.

  7. #15
    مدیر انجمن THOR آواتار ها آپلود عکس
    آفلاین
    وضعیت:

    تاریخ عضویت
    دی ۱۳۴۸
    نوشته ها
    651
    شماره عضویت
    439
    میانگین پست در روز
    0.04
    تشکر ها
    36
    از این کاربر 153 بار در 147 ارسال تشکر شده است.
    چانگ*شی

    از ویکی*پدیا، دانشنامهٔ آزاد




    چانگ*شی (به چینی: 常羲) (نفس دایمی)، در اساطیر چین کهن*ترین ایزدبانوی مرتبط با ماه است. او دوازده ماه را به دنیا آورد، هر یک برای یک ماه، در حالی که خود او در برهوت غرب می*زیست.چانگ*شی از فرزندان خود مراقبت می*کرد و آن*ها را هر شب بعد از سفرشان در پهنهٔ آسمان می*شست. محققین چینی برخی مواقع او را با دیگر ایزدبانوی مربوط با ماه، چانگ ای برابر می*دانند. او همچنین یکی از همسران ایزد خاور، دی جون به شمار می*رود.

  8. #16
    مدیر انجمن THOR آواتار ها آپلود عکس
    آفلاین
    وضعیت:

    تاریخ عضویت
    دی ۱۳۴۸
    نوشته ها
    651
    شماره عضویت
    439
    میانگین پست در روز
    0.04
    تشکر ها
    36
    از این کاربر 153 بار در 147 ارسال تشکر شده است.
    دی جون

    از ویکی*پدیا، دانشنامهٔ آزاد




    دی جون (به چینی: 帝俊) که با نام امپراتور جون نیز شناخته می*شود، یکی از ایزدان بلندمرتبه در اساطیر چین به شمار می*رود. دی جون خداوندگار آسمان، ایزد خاور و پدر ده ایزد خورشید در آسمان و برفراز زمین بود. او دارای دو همسر به نام*های شی*هه و چانگ شی بود و نقشی اساسی در افسانه*های اساطیر چین دارد. یکی از برجسته*ترین افسانه*های که دی جون در آن نقش دارد، افسانه*ای مربوط به تیرانداز ایزدی «یی» است که اساساً ایزد نجومی است.
    زمانی ده خورشید در آسمان قرار داشت و همهٔ آن*ها در درختی غول*آسا به نام فو سانگ خانه داشتند که در چشمه آب گرم به سمت شرق می*رویید. همهٔ این خورشیدها در زمرهٔ ایزدان، فرزندان ایزد آسمان، دی جون و ایزدبانو شی*هه (آمیزهٔ نفَس) بودند. از سوی والدین آن*ها مقرر شده بود که هر یک از این خورشیدها فقط باید در گردش باشند و بدرخشند، اما ده خورشید مزبور از این نظم رنجیدند، پس طرحی ریختند که امور را به نفع خود تغییر دهند. آن*ها تصمیم گرفتند که همه بی*درنگ بر درخت فو سانگ ظاهر شوند و به شکل نامشخص در آنجا بمانند. این باعث شد که به زودی خشکسالی و بدبختی به ساکنان جهان روی کرد و یائوی چابک، فرمانروای انسان*ها و میانه*روی زمین، دی جون را وا داشت که این وضعیت را درست کند. دی جون به فرزندان شورشگر خود فرمان داد که نظم قدیم به نوبت، ظاهر شدن را از سر گیرند، اما آن*ها که اکنون از آزادی خود لذت می*بردند، از این کار سر باز زدند. دی جون تیرانداز بزرگ آسمانی، «یی» را فرستاد تا آن*ها را بترساند و بر سر جای خود بنشاند. به هر حال، یی از دست خورشیدها به خشم آمد و نه تای آن*ها را از درخت فو سانگ فرو افکند.

  9. #17
    مدیر انجمن THOR آواتار ها آپلود عکس
    آفلاین
    وضعیت:

    تاریخ عضویت
    دی ۱۳۴۸
    نوشته ها
    651
    شماره عضویت
    439
    میانگین پست در روز
    0.04
    تشکر ها
    36
    از این کاربر 153 بار در 147 ارسال تشکر شده است.
    روباه نه*دم

    از ویکی*پدیا، دانشنامهٔ آزاد





    روباه نه دم از نسخه جینگ و ویرایش شده نسخه شای هان جینگ


    روباه نه دم یا کیوبی*نوکیتسونه یک موجود اساطیری که شبیه روباه اما با نُه دم است. این موجود اسطوره*ای در آسیا (چین، کره، ژاپن) در داستان*های افسانه*ای دیده می*شود.





  10. #18
    مدیر انجمن THOR آواتار ها آپلود عکس
    آفلاین
    وضعیت:

    تاریخ عضویت
    دی ۱۳۴۸
    نوشته ها
    651
    شماره عضویت
    439
    میانگین پست در روز
    0.04
    تشکر ها
    36
    از این کاربر 153 بار در 147 ارسال تشکر شده است.
    ژو رونگ

    از ویکی*پدیا، دانشنامهٔ آزاد





    یک توصیف امروزی از ژو رونگ که بر روی کارتهای بازی آناکرونیسم حک شده است.





    ژو رونگ یا زو رونگیا چو یونگ (به چینی: 祝融؛ به پین یین : Zhù Róng؛ وید-جیلز: Chu-jung, Chu Jung or Chu-jong)، در اساطیر چین نام خدای آتش و فرمانروای نیمکره جنوبی است. وی که گاهی لی(روح آتش یا فرماندهٔ آتش) نیز خوانده شده، از جملهٔ ایزدان مربوط به اسطوره شناسی قبل از دودمان شین است. وی را گاهی رب*النوع عدالت آسمانی نیز خوانده اند.
    وی به صورت یک مرد پُرافتخار که ملبس به زره آهنین بوده و شمشیر بدست دارد و سوار بر یک ببر بزرگ است، به تصویر کشیده شده است. او یکی از خدایان اسطوره ای چین است که به جدا ساختن آسمان و زمین از یکدیگر و آفرینش هستی مدد نمود.
    معروف*ترین جنبهٔ وجود او، مبارزه و نبردی است که با پسر خویش، گونگ گونگ انجام می دهد. گونگ گونگ، خود دیو یا هیولای آب و مسئول بروز سیل بزرگ و باعث نابودی محیط زیست است. وقتی که ژو رونگ شنید که پسر او (کونگ کونگ) در تلاش برای تسخیر تاج و تخت آسمان است، به مصاف با او رفت تا او را متوقف سازد. نبرد این دو نفر برای روزهای متوالی به طول انجامید و در غایت امر سبب شد که در سراسر آسمان فاجعه ای اوج گیرد و آسمان بر روی زمین سقوط کند.
    در نهایت این گونگ گونگ بود که شکست خورد و شرمگین و خجالتزده و اخمالود گردید، در حالی که ژو رونگ پیروزمندانه به بهشت بازگشت و برنده نبرد بزرگ شناخته شد.
    بانو ژورونگ که داستان او با عنوان داستان عاشقانه سه*پادشاهی معروف است، مدعی است که از اخلاف ژو رونگ به شمار می آید.

  11. #19
    مدیر انجمن THOR آواتار ها آپلود عکس
    آفلاین
    وضعیت:

    تاریخ عضویت
    دی ۱۳۴۸
    نوشته ها
    651
    شماره عضویت
    439
    میانگین پست در روز
    0.04
    تشکر ها
    36
    از این کاربر 153 بار در 147 ارسال تشکر شده است.
    سفر به باختر

    از ویکی*پدیا، دانشنامهٔ آزاد





    چهار قهرمان داستان، از چپ به راست: سون ووکُنگ، ژوان*زانگ (سوار بر اژدها-اسب)، ژو باجیه و شا ووجینگ.





    سی یو جی یا سفر به باختر (به چینی سنتی: 西遊記) موفق*ترین داستان افسانه*ای در تاریخ چین به*شمار می*آید.
    پدیدآورده این داستان «وو چن یین» [= وو جنگ تن] نام دارد. این کتاب سرگذشت ماجراجویانه «سیان جوان» [یا همان «سوان زانگ» که شخصیت تاریخی معادل با «تانگ سِنگ» در این افسانه می باشد]، راهب «تان» و استاد بوداگرایی در سدهٔ هفتم میلادی برای دستیابی به کتاب*های مقدس بودایی به هند است. موضوع این داستان سفر راهب «تان تسن» [صورت دیگری از کلمه تانگ سنگ] و سه شاگرد وی و دشواری*هایی را که این گروه در راه سفر به باختر با آن روبه*رو شدند است.
    بر پایه این داستان آثار ادبی، فیلم و مجموعه*های تلویزیونی زیادی در چین تولید شده*است.
    سی یو جی به معنی سفر به غرب، اثر وو جنگ تن [همان وو چن ین] می*باشد که در دوره حکومت دودمان مینگ به تأثر از داستان*ها و افسانه*های عامیانهٔ چینی و همینطور با توجه به واقعیت سفر سوان زنگ به هند پرداخت شده است.
    سی یو جی گزارشی است از سفر به بهشت غربی، که به دستور خاقانی از دودمان تانگ دای زونگ و در جستجوی نسخه*های اصلی آثار بودایی انجام می گیرد و گویای گسترش آئین بودا در چین است. در این داستان تانگ سنگ (که همان سوان زنگ یا ژوان زنگ تاریخی است)، برای یافتن کتاب*های تعالیم بودا به زادگاه او یعنی هند سفر می کند.
    در این سفر پرماجرا، میمونی جادوئی و متمایل به کژی به نام سون هودزو و یک روح خوک به نام جوبا جایه، که نماد خشن*ترین ویژگی*های روح انسان است، تانگ سِنگ را همراهی می کنند.

  12. #20
    مدیر انجمن THOR آواتار ها آپلود عکس
    آفلاین
    وضعیت:

    تاریخ عضویت
    دی ۱۳۴۸
    نوشته ها
    651
    شماره عضویت
    439
    میانگین پست در روز
    0.04
    تشکر ها
    36
    از این کاربر 153 بار در 147 ارسال تشکر شده است.
    سویرن

    از ویکی*پدیا، دانشنامهٔ آزاد





    سویرن، از کتاب تصویر اژدها و شیاطین، اثر: هامپدن.سی.دوبوث، لندن، ۱۸۸۶




    سویرن (به چینی: 燧 人، به پین یین: suì rén)، بر طبق افسانه*های باستانی چین نام مخترع یا کاشف آتش است. در برخی روایات گفته می*شود که او نیز، یکی از سه شهریار و پنج خاقان در پیشینهٔ کهن چین باستان بوده*است.
    تصاویر برجای مانده نشانگر آن هستند که وی به لحاظ ظاهری، دارای سه چشم بوده*است.

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کاربران برچسب زده شده

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
اکنون ساعت ۰۶:۳۰ بعد از ظهر برپایه ساعت جهانی (GMT - گرینویچ) +3.5 می باشد..
Powered by vBulletin® Version 4.2.2
Copyright © ۱۳۹۶ vBulletin Solutions, Inc. All rights reserved.
فارسی سازی توسط وی بی ایران
User Alert System provided by Advanced User Tagging v3.0.8 (Pro) - vBulletin Mods & Addons Copyright © 2018 DragonByte Technologies Ltd.


کلیه حقوق برای وبگاه کالیمدور محفوظ است.

طراحی و اجرا: Almas WD